តើលោកអ្នកដឹងពីអត្ថន័យនៃបុណ្យណូអែលទេ?

ពិធីបុណ្យណូអែល ដែលភាសាអង់គ្លេសហៅថា Christmas ជិតឈានចូលមកដល់ហើយ តើអ្នកទាំងអស់គ្នាយល់ដឹងពីពិធីបុណ្យនេះក្នុងកម្រិតណាហើយ? តើបុណ្យ Christmas គឺជាអ្វី? ពិធីនេះជាពិធីបុណ្យដ៏ធំមួយរបស់បណ្ដាប្រទេសអ្នកកាន់សាសនាគ្រិស្ត និងតែងតែធ្វើឡើងវិលជុំជារៀងរាល់ឆ្នាំចំថ្ងៃទី២៥ធ្នូ។ ខាងក្រោមនេះនឹងរៀបរាប់ពីអត្ថន័យនៃបុណ្យណូអែល៖

ពាក្យ Christmas មានដើមកំណើតមកពីភាសាអង់គ្លេសសម័យបូរាណ “Cristes Maesse” ដែលមានន័យថា Christ’s Mass (ពិធីអបអរសាទរការជួបជុំរវាងអ្នកកាន់សាសនាគ្រិស្ត)។ ពិធីនេះធ្វើឡើងដើម្បីរំលឹកដល់ថ្ងៃដែលព្រះយេស៊ូប្រសូត ប៉ុន្តែគេមិនបានដឹងថ្ងៃប្រាកដដែលទ្រង់ប្រសូតនោះទេ។ ដូចនេះ អ្នកបង្ហាត់បង្រៀនសាសនាជាន់ខ្ពស់នៅដើមសតវត្សរ៍ទី៤បានកំណត់យកក្នុងអំឡុងថ្ងៃនៃពិធីបុណ្យ Roman Saturnalia គឺថ្ងៃទី១៧ដល់២១ខែធ្នូ។ ការកំណត់លើកដំបូងនៃថ្ងៃរំលឹកថ្ងៃប្រសូតរបស់ទ្រង់ធ្វើឡើងនៅឆ្នាំ៣៥៤នៃគ្រិស្តសករាជ។ ក្រោយមកវិហារសាសនាគ្រិស្តទាំងអស់សម្រេចយកថ្ងៃទី២៥ខែធ្នូវិញ លើកលែងតែជនជាតិអាមិននៀទេ ដែលប្រារព្ធពិធីនេះនៅថ្ងៃទី៦ ខែមករា(ដែលគេហៅថាថ្ងៃលាងបាបឱ្យព្រះយេស៊ូ)។

ក្នុងប្រពៃណីរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក និងអង់គ្លេសថ្ងៃបុណ្យ Christmas គឺជាថ្ងៃអ្នកទាំងអស់គ្នាទទួលអំណោយពីលោកតាសាន់តាក្លស (Santa Claus)។ ទស្សនៈសម័យបច្ចុប្បន្នរបស់ប្រជាជនអាមេរិកមួយចំនួនអំពីរបៀបដែល Christmas គួរតែធ្វើ គឺយកតាមរបៀបដែលប្រជាជនអង់គ្លេសធ្វើចាប់តាំងពីរជ្ជកាលព្រះមហាក្សត្រិយានីវ៉ិកតូរីយ៉ា ដូចដែលត្រូវបានពិពណ៌នាក្នុងប្រលោមលោក “A Christmas Carol របស់កវីនិពន្ធ Charles Dicken។ បទចម្រៀង Christmas ការជូនអំណោយគ្នា អាហារនិងភេសជ្ជៈ ព្រមទាំងការពោលពាក្យពេចន៍ជូនពរ ដើម្បីបង្កើតបរិយាកាសរីករាយ ធ្វើឱ្យថ្ងៃនៃពិធីបុណ្យ Christmas មានលក្ខណៈ ពិសេស។ អំណោយដំបូងមានលក្ខណៈសាមញ្ញដូចជាមែកឈើ ដែលតំណាងឱ្យសំណាងល្អ។ ក្រោយមក ការជូនអំណោយប្រភេទនេះ វិវត្តន៍ទៅជាអាហារ គ្រឿងអលង្ការតូចៗទៀន និងរូបចម្លាក់ព្រះ។ កាលពីមុន អ្នកមិនជឿសាសនាគ្រិស្ត មិនពេញចិត្តនឹងការជូនអំណោយគ្នានេះទេ តែក្រោយមកក៏ត្រូវគេទទួលយកវិញ ហើយវាក្លាយជារឿងធម្មតាក្នុងថ្ងៃបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី។ Santa Claus ត្រូវបានស្គាល់ដោយក្មេងៗជនជាតិអង់គ្លេសថាជាបិតានៃ Christmas។ បិតានៃ Christmas បច្ចុប្បន្នស្រដៀងគ្នានឹង Santa Claus របស់សហរដ្ឋអាមេរិក។ បិតានៃ Christmas សម័យមុនពាក់អាវវែង និងវត្ថុស័ក្ដិសិទ្ធិនៅក្នុងសក់វែងពណ៌ស។ ក្មេងៗសរសេរសំបុត្រទៅគាត់ដើម្បីរៀបរាប់ពីការបួងសួងរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែជាជាងការដាក់សំបុត្រទាំងនោះទៅក្នុងប្រអប់សំបុត្រ ត្រូវយកទៅដាក់ក្នុងភ្នក់ភ្លើង។ សំបុត្រឆេះទៅជាផ្សែងហើរទៅតាមបំពង់ផ្សែងហើយបិតានៃ Christmas ជាអ្នកអានផ្សែងនោះ។ ពីប្រទេសអង់គ្លេស យើងទទួលបានរឿងមួយពន្យល់ពីទំនៀមទំលាប់នៃការព្យួរស្រោមជើងនៅមាត់ បំពង់ផ្សែងនៃកន្លែងភ្នក់ភ្លើងក្នុងផ្ទះ។ បិតានៃ Christmas បានទម្លាក់កាក់មាសខ្លះៗចុះតាម បំពង់ផ្សែងហើយកាក់ទាំងនោះនឹងធ្លាក់កប់បាត់នៅក្នុងផេះបើមិនមានស្រោមជើងចាំត្រង។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ក្មេងៗបន្តការព្យួរស្រោមជើងក្នុងក្ដីសង្ឃឹមឃើញមានអំណោយនៅក្នុង នោះ។

ប្រពៃណីនៃការច្រៀងបទ Carols ក្នុងថ្ងៃ Christmas ក៏មានដើមកំណើតមកពីប្រទេសអង់គ្លេសដែរ។ ក្នុងអំឡុងមជ្ឈិមសម័យ ក្រុមអ្នកសម្ដែងឈ្មោះ Waits បានធ្វើដំណើរពីផ្ទះមួយទៅផ្ទះមួយដើម្បីច្រៀងបទ Carol និងផ្សព្វផ្សាយវិញ្ញាណនៃថ្ងៃឈប់សម្រាក។ ពាក្យ Carol មានន័យថា “បទចម្រៀងរបស់អ្នក” ហើយបទ Carol ចាស់ជាទីពេញនិយមភាគច្រើនដែលយើង ច្រៀងសព្វថ្ងៃត្រូវបានសរសេរក្នុងសតវត្សរ៍ទី១៩។ ចំណែកឯការព្យួរស្លឹកឈើពណ៌បៃតងដូចជាស្លឹក Holly និង Ivy គឺជាប្រពៃណីរបស់ប្រទេសអង់គ្លេសនៅរដូវធ្លាក់ទឹកកកដែលមានដើមកំណើតឆ្ងាយពីសម័យគ្រិស្ត៕
អត្ថបទដោយ៖ ឈួន លក្ខ កែសម្រួលដោយ៖ មត សុមឿន
(ប្រភព៖ cambodiapiece.wordpress.com)

Search This Blog

Mut Somoeun (Mongkol)